Bażantowo, Dębowe Tarasy czy osiedle Książęce).
Ogólna charakterystyka mały|lewo|Architektoniczna mapa centralnej części Katowic z 2007 roku, przedstawiająca najważniejsze wówczas obiekty i gmachy
Struktura architektoniczno-urbanistyczna Katowic nosi wyraźne ślady genezy miasta i jego pierwotnych czynników miastotwórczych, jakim był m.in. surowcowy profil gospodarki. Miasto składa się z wyraźnie wyodrębnionej części śródmiejskiej o czytelnym i planowym układzie kompozycyjnym oraz szeregu dzielnic o zróżnicowanej genezie, funkcjach i strukturze. Układ ten ukształtował się w stosunkowo krótkim okresie, czyli od czasu poprowadzenia w latach 40. XIX wieku pierwszej linii kolejowej do miasta. Części miasta, które od 1924 roku tworzyły Wielkie Katowice (Bogucice, Brynów, Dąb, Ligota, Załęże i Zawodzie) są najsilniej połączone ze Śródmieściem, a dzielnice południowe (Murcki, Kostuchna, Podlesie i Zarzecze) najsłabiej. Dość wyraźna jest także odrębność wschodniej części Katowic, włączonej do miasta pod koniec 1959 roku.