W latach 1918–1919 przebywał w Brzezinach gdzie uczył w niemieckiej szkole podstawowej. W międzyczasie nawiązał kontakt z Adolfem Eichlerem, który wpłynął na polityczne zaangażowanie Breyera i jego prace badawcze. Breyer został członkiem „Deutsche Lehrerverein” (Stowarzyszenia Nauczycieli Niemieckich) oraz działał na rzecz utrzymania niemieckich szkół państwowych w Łodzi.
W 1920 wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej – do służby w Wojsku Polskim zgłosił się na ochotnika. W latach 1919–1925 pracował w niemieckim gimnazjum w Zgierzu, gdzie uczył przyrody, geografii, fizyki chemii i rysunku. Po zamknięciu „Schulverband” (pol. Stowarzyszenia Szkolnego) Eichlera oraz „Deutcher Verein” przez władze polskie Breyer podtrzymał współpracę z Eichlerem, który wyjechał do Prus Wschodnich, gdzie działał na rzecz przyłączenia tych ziem do Niemiec. W tym okresie był współtwórcą „Deutscher Volksverband” (Niemieckie Stowarzyszenie Ludowe) oraz współtworzył czasopismo „Volksfreund” oraz publikował artykuły w „Volksfreund” i „Lodzer Freie Presse”, a także zaangażował się w próby założenia wolnego kościoła luterańskiego, który miał zostać „bardziej niemiecką” alternatywą dla kościoła augsbursko-luterańskiego w Polsce.