Zintensyfikowane działania na rzecz mniejszości niemieckiej przyczyniły się w 1925 do utraty przez niego posady w zgierskiej szkole. Od 1926 pracował w Niemieckiej szkole dla chłopców i dziewcząt Emila Kaschuba w Sompolnie. Od 1927 publikował w „Deutsche Blätter in Polen” – dodatku do „Deutsche Wissenschaftliche Zeitschrift für Polen” Hermanna Rauschninga i . W latach 1928–1929 zdał egzaminy uniwersyteckie w Krakowie i Warszawie, zyskując uprawnienia do nauczania w gimnazjach.
Po 1929 w trakcie pobytu w Sompolnie Breyer prowadził badania związane z pochodzeniem etnicznych Niemców w centralnej Polsce, na terenie: ziemi dobrzyńskiej, doliny Wisły, Kujaw, okolic Kalisza, Błot nadwarciańskich, terenów przemysłowych Łodzi i okolic oraz Piotrkowa Trybunalskiego. Podczas podróży prowadził rozmowy z pastorami, nauczycielami, mieszkańcami miejscowości, notował treści ksiąg kościelnych a zgromadzone materiały uzupełniał o obserwacje przyrody, geografii, cech osadnictwa i zwyczajów. Od 1930 publikował w czasopiśmie „Deutsche Wissenschaftliche Zeitschrift für Polen”, a od 1934 w „Deutsche Monatshefte in Polen” wydawanym przez Alfreda Lattermanna i Viktora Kaudera.