Rozwój I pokolenia trwa około 2 miesięcy. Jednak zależność rozwoju kornika drukarza od temperatury może ten okres mocno skrócić lub wydatnie wydłużyć. Część starych chrząszczy po założeniu żerowiska ginie, pozostałe prowadzą żer regeneracyjny – samica przedłuża chodnik macierzysty, samiec poszerza komorę godową. W końcu czerwca opuszczają one żerowisko i zasiedlają odpowiednie drzewa dając początek generacji siostrzanej. Rozwój kornika drukarza przebiega nierytmicznie i zwykle na jednym drzewie można znaleźć od czerwca do sierpnia wszystkie stadia rozwojowe tego szkodnika. W korzystnych warunkach termicznych pogody, charakterystycznej dla Polski i mezoklimatu równin i niższych położeń górskich, kornik drukarz wyprowadza dwie generacje, a rozwój każdej z nich trwa około 2–2,5 miesiąca. Na stokach północnych w reglu górnym występuje w roku tylko jedna generacja. W warunkach przejściowych między opisanymi, kornik może wyprowadzić tylko 1,5 generacji i wówczas zimują nie tylko postacie dorosłe, ale również larwy i poczwarki. Zwykle jednak zimują tylko postacie dorosłe kornika drukarza ukrywające się w tym celu w żerowiskach (zimuje tu 90% chrząszczy), pniakach, norach i ściółce.