Przez całą wojnę ks. Amirowicz posługiwał w Śniatynie, nie opuszczając parafii pomimo zagrożenia ze strony nacjonalistów ukraińskich. W 1944 r. udzielał schronienia uciekinierom z Kut, w których w marcu i kwietniu 1944 r. oddziały UPA wymordowały kilkuset Ormian i Polaków. Był świadkiem aresztowania przez NKWD kilku księży ormiańskich, w tym ostatniego administratora archidiecezji ormiańskiej, ks. infułata Dionizego Kajetanowicza, który w 1954 r. zmarł w łagrze na Kołymie w ZSRR. W 1946 r. ks. Amirowicz wraz z wiernymi wyjechał do Polski centralnej. Zamieszkał w Żurawicy w diecezji przemyskiej, zaledwie kilka kilometrów od nowej granicy. Jako rezydent pomagał w parafii łacińskiej. Do końca życia sprawował liturgię w obrządku ormiańskim. Pochowany został na tamtejszym cmentarzu. 24 lipca 2011 r. w kościele w Żurawicy odsłonięto tablicę upamiętniającą jego działalność.
Przypisy
Kategoria:Polscy duchowni ormiańskokatoliccy Kategoria:Duchowni archidiecezji ormiańskokatolickiej we Lwowie Kategoria:Polacy pochodzenia ormiańskiego Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani ze Śniatynem Kategoria:Ludzie związani z Żurawicą (województwo podkarpackie) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1965