Bolesław Wincenty Miś (ur. 16 kwietnia 1888 w Skawinie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler orderu „Virtuti Militari”, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 16 kwietnia 1888 w Skawinie, w ówczesnym powiecie wielickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wincentego i Agnieszki z CzopkiewiczówTu także podano, że urodził się 16 lutego 1888. . Był starszym bratem Tadeusza (ur. 1892) i Mieczysława (1895–1916), także legionistów.

Od 1899 uczył się w Gimnazjum Świętej Anny w Krakowie, gdzie 20 września 1907 złożył maturę. W latach 1907–1912 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. 16 marca 1914 złożył egzamin sądowy. W październiku 1912 wstąpił do Związku Strzeleckiego, w którym ukończył Szkołę Podoficerską i Szkołę Oficerską. Był także członkiem krakowskiego „Sokoła”.