5 kwietnia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza ze starszeństwem od dnia 1 listopada 1914Dz. Rozk. Wojsk. Nr 43 z 17 kwietnia 1919, poz. 1386. i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do 9 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919, poz. 1479.. W 1920 był dowódcą szwadronu zapasowego 9 puł. Na tym stanowisku 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 18 pułku ułanów. W listopadzie tego roku został przeniesiony do 22 pułku ułanów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 33. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Od 18 czerwca tego roku pełnił obowiązki dowódcy 4 pułku strzelców konnych w Płocku. Z dniem 15 stycznia 1925 został zwolniony ze stanowiska i pozostawiony czasowo w dyspozycji MSWojsk. W lutym tego roku został przydzielony z 4 psk do Komendy Uzupełnień Koni Nr 30 w Kielcach na stanowisko komendanta, a w maju 1925 przydzielony do Komisji Remontowej Nr 3 w Krakowie na stanowisko zastępcy przewodniczącego.