Dzioborożec białoczubySystematyka i nazwy polskie za: , toko białoczuby (Horizocerus albocristatus) – gatunek dużego ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae), występujący w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten jako pierwszy naukowo opisał John Cassin, nadając mu nazwę Buceros albo-cristatus. Opis ukazał się w 1848 roku na łamach „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. Jako miejsce typowe autor wskazał Afrykę Zachodnią; holotyp został odłowiony nad rzeką Saint Paul (Liberia). Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Horizocerus.
Tradycyjnie wyróżnia się trzy podgatunki: H. a. albocristatus (Cassin, 1848) – dzioborożec białoczuby H. a. macrourus (Bonaparte, 1850) H. a. cassini (Finsch, 1903) – dzioborożec czarnolicy. To ujęcie systematyczne podtrzymują autorzy Kompletnej listy ptaków świata. Coraz częściej jednak takson cassini uznawany jest za odrębny gatunek (Horizocerus cassini), za czym mają przemawiać różnice w ubarwieniu upierzenia, morfologii dzioba oraz rozbieżności w mitochondrialnym DNA.