odszedł na emeryturę uniwersytecką, nadal jednak kontynuując prace badawcze i biorąc udział w pracach towarzystw naukowych.
Autor 120 publikacji, w tym prac Stanislas-Auguste Poniatowski et l’Europe des Lumières (1952), Lumières et romantisme: energie et nostalgie de Rousseau à Mickiewicz (1963) i Od Oświecenia do romantyzmu. Studia i szkice z literatury polskiej (1995). Książka Fabre’a o Stanisławie Auguście była pozytywnie, a nawet entuzjastycznie recenzowana przez polskie środowiska emigracyjne, które chwaliły ogrom nakładu pracy, obiektywizm, zrozumienie dla polskiego kontekstu kulturowego oraz brak poważnych błędów, natomiast w stalinowskiej Polsce pracę skrytykowano jako wytwór nauki burżuazyjnej, choć jednocześnie uznano ją za nieodzowne źródło do pracy historyków XVIII w. Część z emigracyjnych recenzji po Październiku doczekała się przedruku w Polsce. Oprócz prac poświęconych Stanisławowi Augustowi, Fabre publikował prace dotyczące Adama Mickiewicza, Stanisława Wyspiańskiego, Juliusza Słowackiego i Jana Potockiego.
Zmarł 21 sierpnia 1975 r. w Murat-sur-Vèbre; został zaatakowany przez rój pszczół podczas wyprawy na ryby.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Francuscy historycy literatury Kategoria:Francuscy poloniści Kategoria:Ofiary wypadków Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1975