232–234..
26 i 27 sierpnia w Rydze pod patronatem brytyjskim odbyły się rozmowy w sprawie stworzenia jednolitego frontu antybolszewickiego, w których wzięły udział delegacje estońska, łotewska, polska i litewska oraz przedstawiciele Armii Północno-Zachodniej i oddziału Bermondta. Podczas negocjacji przedstawiciele sił Bermondta zadeklarowali uznanie rządu Ulmanisa i domagali się zgody na przeniesienie bazy oddziału do Rygi, skąd mógłby on przemieszczać się wzdłuż Dźwiny, północnym brzegiem, w celu uderzenia na pozostający pod kontrolą Łotewskiej SRR Dyneburg. Delegacja łotewska nie chciała się zgodzić na obecność białych Rosjan w Rydze, spodziewając się, że Bermondt proklamowałby tam powstanie rosyjskiego, antyłotewskiego rządu. Alianci proponowali Bermondtowi przeniesienie na front pod Narwą i udział, pod komendą Judenicza, w nowej ofensywie na Piotrogród. Mimo zasadniczych różnic zdań konferencja zakończyła się deklaracją współpracy. Skoordynowane działania przeciwko Rosji Radzieckiej miały zacząć się 15 września 1919 r., jednak plan ten nie został zrealizowanyT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 238–239.. 1 września w Mitawie pod dowództwo Bermondta oficjalnie przeszła cała niemiecka Żelazna Dywizja, Legion Niemiecki pod dowództwem kpt. Siewerta oraz Korpus Ochotniczy Plehwe.