Już w listopadzie 1945 roku linie Pennsylvania Central Airlines zamówiły 35 samolotów (zwiększone do 50 maszyn). W tym samym miesiącu Colonial Airlines zamówił kolejne 20 sztuk. Kolejne zamówienia przyszły ze strony Eastern Air Lines - 50 samolotów, Northwest Airlines - 40 maszyn, Trans World Airlines - 12, United Airlines - 50. W dalszej kolejności zamówienia złożyła Delta Air Lines, Braniff International Airways i chilijska LAN. 23 listopada 1946 roku, prototyp samolotu, o znakach NX93001, za którego sterami siedział Orville Edwin Tibbs, po raz pierwszy wzbił się w powietrze. Maszyna wystartowała z lotniska w Baltimore. Drugi z prototypów, samolot o znakach NX93002, został oblatany 27 stycznia 1947 roku. Obydwa samoloty wzięły udział w próbach certyfikacyjnych, które rozpoczęły się w maju 1947 roku. Ich rezultatem było przyznanie certyfikatu typu 13 sierpnia tego samego roku. Otworzyło to drogę do rozpoczęcia użytkowania samolotu. Pierwszą linią, która wdrożyła 2-0-2 do służby była Northwest Airlines. Ich samolot rozpoczął obsługę regularnych połączeń 13 października 1947 roku, zastępując w siatce połączeń DC-3. Pod koniec 1948 roku Glenn Martin dysponował portfelem zamówień opiewających na 155 samolotów.