Lodzer Freie Presse – niemiecki dziennik wydawany w Łodzi w latach 1918–1945. Jeden z głównych ośrodków propagandy nazistowskiej w Łodzi w latach 30. i 40. XX w.

W poszczególnych latach dziennik wydawany był jako: „Lodzer Freie Presse” (1918–1923), „Freie Presse” (1923–1939), „Deutsche Lodzer Zeitung” (1939), „Lodzer Zeitung” (1939–1940), „Litzmannstädter Zeitung” (1940–1945). Gazeta była wydawana w nakładzie 15 tys. sztuk.

Historia „Lodzer Freie Presse” (1918–1923) Redakcja „Lodzer Freie Presse” powstała w 1918 w dawnej siedzibie „Lodzer Zeitung” przy ul. Konstantynowskiej 28 (późn. ul. Legionów 28). Była wydawana nakładem Eduarda von Behrensa, a jej kierownikiem był Karol Stüldt. Na początku redaktorem naczelnym pisma był Johann Kriese, zaś redaktorami pisma: Adolf Kargel, Markus Askenas i Hugo Wieczorek. Gazeta miała charakter antypolski, ulegała karom finansowym i konfiskatom, często wchodząc w konflikty z polskimi władzami. W związku z konfliktami w 1919 jej wydawanie zawieszono, wydając ją jako jednodniówki pod różnymi tytułami, jako „Neue Presse”, „Tages Presse”, „Die Presse” czy też „Morgen Presse”. 8 listopada 1919 powróciła do tytułu „Lodzer Freie Presse”. W kwietniu 1923 została ponownie zawieszona i wydawana przez 3 tygodnie pt. „Volksfreund”, nawiązując do tytułu innej niemieckiej gazety.