kultury na terenach wypędzeń, w ramach którego miał na celu zajmować się niemieckimi dobrami kultury na terenach należących do Niemiec przed II wojną światową. Był wówczas także wydawcą rządowego miesięcznika „Der Wegweiser”, wydawanego przez Ministerstwo dla przesiedleńców i uchodźców. W 1961 został awansowany na starszego radcę rządu, a w 1965 dyrektora rządu (niem. Regierungsdirektor). W 1963 wraz z Edmundem Effenbergerem założył Archiwum Niemców z centralnej Polski i Wołynia (niem. Archivs der Deutschen aus Mittelpolen und Wolhynien) w Mönchengladbach. Przyczynił się do zorganizowania patronatu miasta Mönchengladbach nad Niemcami z Polski środkowej i Wołynia.
Zarządzał w Dusseldorfie i był przewodniczącym rady powierniczej nagrody im. Agnes Miegel.