U samców golenie drugiej pary są mocniej zbudowane niż pierwszej i silnie kolczaste.
Opistosoma (odwłok) ma kształt prawie trójkątny do jajowatego, z dobrze zaznaczonymi guzami barkowymi, i jest stosunkowo krótsza niż u rodzaju Plebs; wyjątkiem jest H. cucullus mający opistosomę z guzami bocznymi, u samca przewieszoną ponad kądziołkami. Na jej wierzchu występuje wzór przypominający liść dębu, a często rozmaite inne białe znaki. W przeciwieństwie do rodzaju Backobourkia brak jest białego trójkątnego znaku na przedzie oraz silnych, kolcowatych szczecinek. Spód opistosomy ma zwykle słabo zaznaczone jasne linie boczne, rzadziej parę białych kropek pośrodku, jasne łatki lub jasne przepaski poprzeczne. Brak na jej spodzie jasnego, Ü-kształtnego wzoru charakterystycznego dla rodzaju Plebs.
thumb|340px|left|Budowa aparatu kopulacyjnego samca Genitalia samicy mają płytkę płciową słabiej niż u Lariniophora wyniesioną, o bardzo zwartej, okrągłej w widoku brzusznym i niepomarszczonej nasadzie, wyraźnym i mocno zesklerotyzowanym przedsionku oraz zazwyczaj o silnie wydłużonej, u podstawy skierowanej doprzodowo, a potem zakrzywionej ku tyłowi, pozbawionej kieszonki końcowej szypułce.