Maurice-René Simonnet (ur. 4 października 1919 w Lyonie, zm. 21 sierpnia 1988 w Montélimar) – francuski polityk i prawnik, członek ruchu oporu w czasie II wojny światowej. Deputowany krajowy, poseł do Parlamentu Europejskiego I kadencji, w latach 1984–1988 członek Rady Konstytucyjnej.
Życiorys Syn inżyniera i przedsiębiorcy, uczył się w Lycée du Parc. Następnie ukończył studia prawnicze, kształcił się także w École Libre des Sciences Politiques. W młodości wstąpił do organizacji katolickiej Jeunesse étudiante chrétienne, od 1940 kierując tą organizacją, zdecydowanie sprzeciwiając się współpracy z Francją Vichy. Od 1941 do 1943 redagował związane z nią czasopismo „Cahiers de notre jeunesse”, został także założycielem Jeunes chrétiens combattants, parasolowej organizacji działającej w ramach ruchu oporu. W późniejszym okresie został założycielem i redaktorem naczelnym periodyku „France-Forum”, obronił też doktorat, specjalizując się w prawie międzynarodowym i unijnym. W 1969 uzyskał agrégation jako profesor prawa publicznego i nauk politycznych. Przyczynił się do powstania Université Jean Moulin Lyon 3, w latach 70. był dziekanem tamtejszego wydziału prawa.