Po zamachu majowym z 1926 roku doszło do kryzysu w Komitecie Społecznym Przysposobienia Kobiet do Obrony Kraju. Część organizacji wchodzących w skład komitetu odeszło z jej struktur z przyczyn politycznych, inne zrezygnowały ze względu na prowadzenie i finansowanie przez Komitet obozów dla kobiet, co było sprzeczne ze statutem, w którym zapisano, że Komitet jest wyłącznie koordynatorem działalności szkoleniowej. W celu rozwiązania kryzysu Wittek zaproponowała, by powołać nową organizację, która zajmie się prowadzeniem kadry instruktorskiej i kobiet niezrzeszonych. 20 marca 1928 roku została zarejestrowana Organizacja Przysposobienia Kobiet do Obrony Kraju (OPKdOK). Komitet Społeczny mógł kontynuować swoją działalność jako organizator obozów. OPKdOK miało za zadanie przygotowywać instruktorki do wojskowej służby pomocniczej na wypadek wojny oraz szkolić je na polu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego. Komendantką OPKdOK została przez aklamację Wittek. Pierwsze szkolenia w ramach PWK odbyły się na przełomie 1928 i 1929 roku. W 1939 roku PWK liczyło 130 wyszkolonych instruktorek. Wśród nich znalazła się Elżbieta Zawacka, późniejsza kurierka, cichociemna, generał i bliska współpracowniczka Wittek. W 1939 roku liczba członkiń PWK wynosiła ok.