Każdy wolumin miał także dwie klamry, składające się z uchwytu oraz zapinki. Oprócz srebra, które dominuje w oprawach użyto także żelaza, mosiądzu oraz złota. Waga zachowanych opraw wraz z drukami waha się od nieco powyżej 3 do ponad 6 kilogramów. Dekoracja opraw została wykonana w kilku technikach złotniczych, a mianowicie odlewano, grawerowano, wykuwano oraz rytowano, a także w jednym przypadku użyto techniki trawienia. Kompozycje figuralne zawarte na oprawach są najczęściej scenami zaczerpniętymi z Pisma Świętego. Mocno był eksponowany wątek etyczny w ikonografii opraw, co było efektem przesunięcia punktu ciężkości z zagadnień dogmatycznych na pragmatyczne w doktrynie protestanckiej. Z przedstawień świeckich należy przede wszystkim zwrócić uwagę na wizerunki Albrechta, co miało podkreślić rangę i pozycję księcia oraz jego rodu. Dekoracje srebrnych opraw nie są oryginalne, noszą wyraźne cechy zapożyczeń i wpływów, głównie południowoniemieckiej i włoskiej sztuki. Była to jednak specyfika tego gatunku, gdzie o poziomie dzieł złotniczych świadczyła nie oryginalność ikonografii, ale kunszt ich wykonania.