Zostały one ulokowane w nowoczesnym gmachu przy Mitteltragheim 22, gdzie można było je oglądać po wcześniejszej zgodzie dyrektora Biblioteki. W okresie I wojny światowej Srebrna Biblioteka została ewakuowana do Berlina. W 1932 r. utworzono stałą wystawę na zamku w Królewcu, której częścią były srebrne oprawy.
Pod koniec II wojny światowej administracja biblioteki postanowiła ewakuować najcenniejsze zbiory, w tym srebrne oprawy, do mniejszych miejscowości na terenie Prus Wschodnich. Cała stała wystawa, wraz ze Srebrną Biblioteką, znalazła się w majątku Karwiny niedaleko Pasłęka. Jak się okazało, decyzja ta uchroniła srebrne oprawy od zniszczenia, bowiem Królewiec został w trakcie nalotów alianckich i działań wojennych niemal całkowicie zniszczony. Poprzez zbiornicę książek w Pasłęku w 1946 r., 14 ocalałych srebrnych opraw wraz z innymi cennym książkami z Królewca trafiło do Torunia. W 1949 r. ówczesny dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu Stefan Burchardt, ulegając prośbie dyrektora Państwowego Instytutu Książki w Łodzi Adama Łysakowskiego, pragnącego powołać muzeum książki, przekazał na jego ręce jedną z opraw. Niestety plany Łysakowskiego nie ziściły się i srebrna oprawa wraz z całym księgozbiorem zlikwidowanego jeszcze w 1949 r. Instytutu trafiła do Biblioteki Narodowej w Warszawie. W 1972 r.