była to zakratowana szafa stojąca w jednym z pomieszczeń zajmowanych przez bibliotekę na drugiej kondygnacji zamku w Królewcu. Srebrna Biblioteka była obiektem szczególnej troski kolejnych kustoszy Biblioteki Zamkowej. Budziła podziw i zaciekawienie znamienitych gości. W 1711 r. oglądał ją car Piotr I. Obawa przed zniszczeniem Srebrnej Biblioteki powodowała, że kilkakrotnie była ona ewakuowana poza Królewiec. Po raz pierwszy podczas wojny siedmioletniej, kiedy to była wywieziona na kilka lat (1756-1763) do Kostrzynia nad Odrą. Wówczas to w wilgotnych piwnicach, gdzie była przechowywana, całkowicie zbutwiały dwa druki Brenza, dlatego znajdująca się dziś w Toruniu oprawa o sygnaturze Ob.6.III.716 nie zawiera zadrukowanych kart. Kolejna ewakuacja srebrnych opraw miała miejsce w okresie wojen napoleońskich, kiedy to w okresie 1806-1807 przewieziono je do leżącej opodal Kłajpedy. W 1810 r. Srebrna Biblioteka została przeniesiona do nowego gmachu bibliotecznego położonego przy Königsstrasse 65/67. Srebrne oprawy były w tamtym czasie wielokrotnie prezentowane, głównie w Królewcu, jednak sporadycznie niektóre jej tomy wędrowały po wystawach w innych ośrodkach (Monachium, Berlin, Drezno, Augsburg). W niespełna sto lat później, w 1901 r. doszło do ponownego przeniesienia srebrnych opraw.