Turcy Oguzowie byli odłamem ludów turkuckich wywodzących się z regionu Azji wyznaczonego przez obszar doliny rzeki Selenga, góry Sajany i Ałtaj, okolic jeziora Bajkał. We wczesnym średniowieczu większość z nich prowadziła koczowniczy tryb życia, a ich struktura polityczna była plemienna. Było 22 lub 24 plemiona Oguzów – w zależności od zapisów w poszczególnych kronikach średniowiecznych. Pierwotną religią ludów turkuckich był Tengrism; poczynając od X w. źródła nazywają Oguzów, którzy przyjęli Islam – Turkmenami.
O Oguzach i ich poszczególnych plemionach opowiada mit ludów tureckich o Oguz Chanie (utożsamiany z historycznym Modu Chanyu (wł. Bağatur Chan), założycielem kaganatu Xiongnu). Według tego mitu istniały 24 plemiona, w dwóch głównych grupach (tzw. gałęziach). Każdą grupę reprezentowało trzech braci (synów Oguza), a każdy brat miał mieć kolejnych czterech synów. Trzech pierwszych synów Oguza zwanych było Üçok (tj. Trzy Strzały). W tej klasyfikacji plemię Yüreğir jest potomkiem Dağ Chana, który z kolei był jednym z trzech pierwotnych Üçok’ów. Trzech kolejnych synów Oguza tworzyło drugą grupę nazwaną Bozok (Szare Strzały). Słowo „ok” w językach turkijskich oznacza „strzałę”, ale także „związek”.