W wyniku nacisku grawitacyjnego dolna część hałdy ulega stałemu i systematycznemu zgniataniu. Część ta jest też lepiej nawodniona i zasolona z uwagi na przecieki ze zbiornika kraterowego. Wewnętrzne zbocza hałdy (nachylenie 30-45°) są silnie narażone na erozję i obrywy. Są one w związku z tym intensywnie utrwalane nawożoną glebą humusową i sadzonymi roślinami zielnymi.
Hałdę odwadnia system rowów opaskowych, rzeka Świnka oraz kanał melioracyjny o nazwie Rów Żelazny. Nie ma ona istotnego wpływu na atmosferę i lokalny klimatMałgorzata Ciosmak, ZMIANY PARAMETRÓW WÓD KOPALNIANYCH LUBELSKIEGO ZAGŁĘBIA WĘGLOWEGO (LZW) PODCZAS INTENSYWNEJ EKSPLOATACJI I ICH WPŁYW NA JAKOŚĆ WÓD RZEKI ŚWINKI, w: Inżynieria Ekologiczna, nr 28, 2012, s. 29.
Przyroda Na obszarze hałdy stwierdzono w 1996 występowanie 258 gatunków roślin wyższych, jeden gatunek skrzypu i dziewięć gatunków mszaków, zakwalifikowanych do pięciu grup ekologicznych apofitów, czterech grup historyczno-geograficznych antropofitów, do czternastu grup form życiowych oraz do ośmiu grup fitosocjologicznych. Wśród kształtujących się tutaj roślin daje się zauważyć praktycznie zupełny brak samorzutnie wyrastających drzew i krzewów, a także sporadyczne występowanie gatunków solniskowych.