Władysław Maurycy Wolański herbu Przyjaciel (ur. 30 września 1886 w Rzepińcach, zm. wiosną 1940 w Kijowie) – polski inżynier rolnik, działacz społeczny, rotmistrz Wojska Polskiego, ostatni właściciel zamku w Grzymałowie, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej spod Buczacza, syn Władysława (1837–1891) i Anny Natalii, córki hr. Maurycego Ignacego Aleksandra Dzieduszyckiego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 1 pułk ułanów. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916.
Do 1921 w Wojsku Polskim, biorąc udział w walkach o niepodległość. Służył w 14 pułku ułanów jazłowieckich. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.