W trakcie prac zdjęciowych Skolimowski miał znacząco ograniczyć spożycie mięsa, niektórzy członkowie ekipy filmowej zrezygnowali z mięsnych posiłków całkowicie.

Żeby widzowie mogli odczuć przeżycia osła, Skolimowski starał się zaczynać sekwencje od master shots miejsca akcji (żeby widzowie zrozumieli, gdzie się toczy akcja), a następnie kręcił zbliżenia na osła, wreszcie ujęcia z subiektywnej perspektywy zwierzęcia. To zadanie przypadło operatorowi Michałowi Dymkowi. Dymek na potrzeby Io użył kamery Mini LF w połączeniu z obiektywami Canon K35 oraz Leica R. Większość ujęć zarejestrowana została na obiektywie 35 mm, czasami przebijane na 50 mm. Do ujęć specjalnych wykorzystał obiektywy Leica R, 19 mm do ujęć szerokich Macro-Elmarit-R 60 mm do przebitek na detale. Do kręcenia kluczowej sceny polowania na osiołka za pomocą broni z celownikami laserowymi Dymek wykorzystał dwie lampy 18-kilowatowe, kamerę na wysięgniku oraz naturalne zamglenie doliny, w której trwały zdjęcia. Dymek przyznał, że scena ta wyglądała jak w malarstwie romantycznym.