W różnych epokach okrycia dłoni były różnie zdobione np. haftem, wyszywane perłami i kamieniami szlachetnymi, złotymi guzikami, frędzlami. Szczególnym rodzajem rękawiczek znanym w pierwszej połowie XVI wieku były tzw. rękawiczki rzezane, które charakteryzowały się rozcięciami na palcach w ich zgięciach. Do lat trzydziestych XIX wieku rękawiczki sprowadzano głównie z zagranicy. Później zaczęto produkować je także w Polsce. Znani rękawicznicy to Gross w Warszawie, Niwet, Schipold, Sandman.
Rodzaje rękawiczek Ze względu na kształt pięciopalcowe z jednym palcem mitynki, mitenki - z odsłoniętymi palcami
Ze względu na wykonanie rękawiczki niciane, koronkowe rękawiczki z dzianiny: jedwabne, bawełniane, wełniane rękawiczki skórkowe: glacé, irchowe, welurowe, zamszowe, nappa, pekari z tworzyw sztucznych, lateksu, gumy
Wyrabianie rękawiczek to rękawicznictwo, a rzemieślnik zajmujący się tym to rękawicznik. Wytwórcy rękawic w przeszłości zrzeszali się w cechach. Cechy rękawiczników wyodrębniono we Francji w 1190 roku, w Polsce, w Krakowie w 1440 roku. Wyprawianie skór na rękawiczki to białoskórnictwo.