Synagoga w Janowcu – zbudowana ok. połowy XVIII w. na skarpie wiślanej w Janowcu. Podczas II wojny światowej w październiku 1940 hitlerowcy spalili synagogę wraz z cennymi dokumentami i księgami i zburzyli mury. W latach 50. XX w. na miejscu, w którym niegdyś znajdowała się bożnica, translokowano drewniany budynek rządówki dworskiej z przeznaczeniem na aptekę (obecnie nieistniejącą).
Architektura Janowiecka synagoga była obiektem okazałym, dominującym – wraz z zamkiem i kościołem – nad krajobrazem architektonicznym miasteczka. Ta wysoka na ok. 15 m budowla o zwartej bryle, wzniesiona na planie prostokąta o wymiarach 20 × 30 m, wbudowana była częściowo w skarpę wiślaną. Ściany z miejscowego kamienia wapiennego były z zewnątrz otynkowane i pobielone. W narożnikach i na przedłużeniu ściany mury podparte były potężnymi, skośnymi podporami. Synagoga posiadała dwukondygnacyjny, czterospadowy dach kryty gontemMaria Piechotka i Kazimierz Piechotka: Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej. Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i Muzeum Historii Żydów Polskich POLINWarszawa, 2017, s.