Po śmierci Commersona Baret prowadziła tawernę w Port Louis. W 1773 została ukarana grzywną w wysokości 50 liwrów za podawanie alkoholu w niedziele. W dniu 17 maja 1774 wyszła za mąż za Jeana Dubernata, podoficera armii francuskiej, który najprawdopodobniej przebywał na wyspie w czasie podróży do domu do Francji. Jeanne wniosła do małżeństwa majątek pochodzący z prowadzenia tawerny i być może z innych przedsięwzięć biznesowych na wyspie.
Nie wiadomo, kiedy Baret i jej mąż przybyli do Francji. Najprawdopodobniej stało się to w 1775. W kwietniu 1776, po zwróceniu się bezpośrednio do Prokuratora Generalnego, Baret otrzymała wskazane w testamencie Commersona pieniądze. Osiedliła się w rodzinnej wiosce męża, Saint-Aulaye w Dordogne. Tam kupili nieruchomość i mieszkali z siostrzenicami i siostrzeńcami obojga.
W 1785 Ministerstwo Marynarki przyznało Baret emeryturę w wysokości 200 liwrów rocznie. Zmarła w Saint-Aulaye 5 sierpnia 1807 w wieku 67 lat.
W badaniach naukowych Pierwsza anglojęzyczna biografia Baret autorstwa Johna Dunmore'a została opublikowana dopiero w 2002 i tylko w Nowej Zelandii. Inne artykuły ukazywały się tylko w czasopismach naukowych.