Późniejsze prace 200px|thumbnail|left|Napis w języku fenickim i greckim z książki wydrukowanej w 1772 roku przez Francisco Péreza Bayera. Późniejsze badania gramatyki fenickiej porównywały próbki pisma punickiego z tekstami hebrajskimi

Prace nad cippi koncentrowały się teraz na pełniejszym zrozumieniu gramatyki fenickiej, a także implikacjach odkrycia tekstów fenickich na Malcie. uważał, że język maltański jest dalekim potomkiem punickiego. Zostało to obalone przez Wilhelma Geseniusa, który podobnie jak Abela przed nim utrzymywał, że maltański jest dialektem arabskiego. Dalsze badania nad tekstem Melitensis prima podążały za rozwojem gramatyki fenickiej, porównując blisko próbki punickie z tekstami hebrajskimi. W 1772 roku opublikował książkę szczegółowo opisującą poprzednie próby zrozumienia tekstu, oraz przedstawił własną interpretację i tłumaczenie.

W 1782 roku Emmanuel de Rohan-Polduc, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego, podarował jeden z cippi Ludwikowi XVI. Cippus został umieszczony w Académie des Inscriptions et des Belles Lettres, a następnie w latach 1792–1796 przeniesiony do .