Zachowało się ponad 150 rękopisów dzieła, z których najstarszy pochodzi z wieku IXCassiodorus, Historia ecclesiastica tripartite The British Library. Do najważniejszych należą: Codex Carnutensis (A), Codex Leningradensis (C), Codex Neapolitanus (N), Codex Casinensis (M), Codex Leidensis (L). Hanslik najwyżej ocenił Neapolitanus i Leidenensis, oba z X wieku, w drugiej Leningradensis z IX wieku, a w dalszej Carnutensis i Casinensis.
Dzieło Kasjodora wydane zostało drukiem w roku 1523 przez Beatusa Rhenanusa w drukarni Jana Frobena. W 1952 roku Rudolphus Hanslik wydał tekst Historii. Oparł się na trzech rękopisach (A, C, N), oprócz tego wykorzystał rękopisy M i L, w tych partiach, w których którykolwiek z trzech pierwszych był zbrakowany. Jednak w niektórych miejscach poprawia tekst nawet i tam, gdzie wszystkie wykorzystane rękopisy są zgodne. Hanslik traktuje Epifaniusza jak rzeczywistego autora Historii.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
The History of a Historia Utrecht University 2010.
Kategoria:Historia chrześcijaństwa