Po ataku Zachodniej Armii Ochotniczej pod dowództwem Pawła Bermondta-Awałowa na Rygę 8 października 1919 r. oddziały Zemitānsa nie zdołały utrzymać swoich pozycji na lewym brzegu Dźwiny. Zemitāns wydał rozkaz odwrotu na linię Jugli, na wschód od centrum Rygi. 12 października 1919 r. dowódca naczelny armii łotewskiej gen. Dāvids Sīmansons odwołał ten rozkaz, a następnie odwołał samego Zemitānsa ze stanowiska. Nowym dowódcą 2 Dywizji został Mārtiņš Peniķis.
W 1920 r. Zemitāns zasiadał w komisjach regulujących kwestie emerytur żołnierskich, regulaminów garnizonowych i dyscyplinarnych. W kwietniu 1921 r., gdy łotewska o niepodległość Łotwy była już zakończona, został przeniesiony do rezerwy sztabu generalnego. W roku następnym odszedł z armii.
Zmarł w 1928 r. i został pochowany na Cmentarzu Braterskim w Rydze.
Upamiętnienie W 1928 r. uczczono jego pamięć, nadając stacji kolejowej Aleksandra Vārti w ryskiej dzielnicy Purvciems nazwę Zemitāni. Po II wojnie światowej i aneksji Łotwy do ZSRR nazwę tę zmieniono na Oškalni, na cześć Otomārsa Oškalnsa, radzieckiego partyzanta. Nazwa Zemitāni została przywrócona w 1995 r.