Na przełomie maja i czerwca 1919 r. dowodzony przez Zemitānsa 1 Pułk Piechoty wziął udział w estońskiej ofensywie w Liwonii, wymierzonej w Łotewską SRR proklamowaną po sukcesach Armii Czerwonej na froncie łotewskim w ubiegłym roku. Ofensywa ta była skoordynowana w czasie z uderzeniem na Rygę, jakie 22 maja rozpoczęły siły niemieckie również walczące na Łotwie z bolszewikami. Sprzeczne interesy Niemców i sprzymierzonych rządów niepodległych Łotwy i Estonii doprowadziły do zbrojnej konfrontacji pod Kiesią w czerwcu 1919 r. W bitwie tej walczył również 1 Pułk Piechoty dowodzony przez Zemitānsa. Bitwa zakończyła się estońsko-łotewskim zwycięstwem. Po tych wydarzeniach, pod naciskiem aliantów, wojska niemieckie 5 lipca odeszły z Rygi, a 8 lipca do miasta przybył rząd Ulmanisa. Przystąpiono również do reorganizacji armii łotewskiej. Dowództwo estońskie zgodziło się, by pułk dowodzony przez Zemitānsa został przekazany pod komendę łotewską. W strukturze sił zbrojnych Łotwy przemianowano go na 2 Dywizję Piechoty. Dywizja obsadziła pozycje na południe od Rygi, gdzie spodziewano się uderzenia białej rosyjskiej Zachodniej Armii Ochotniczej, dozbrajanej i wzmacnianej przez Niemców. Zemitāns odpowiadał za obronę Rygi i jej okolic.