Zasłużyła się swą pełną poświęcenia pracą nad pielęgnowaniem rannych w dobie powstania listopadowego. Po jego upadku osiedliła się w Dreźnie, gdzie – spieniężywszy swe klejnoty – niosła pomoc emigrantom. Tam nawiązała bliski kontakt z Mickiewiczem, Polem, Odyńcem, Garczyńskim, którego pielęgnowała następnie w chorobie. Dzięki zapisanym przez nią funduszom powstała w Paryżu instytucja dobroczynna „Czci i chleba” roztaczająca opiekę nad emigrantami.
Właścicielka Wyspy Zamkowej na Jeziorze Góreckim wraz z romantycznym zamkiem. Utrzymywała Schronisko Polskie w Dreźnie, wspomagała prasę emigracyjną.
Po wyjeździe z Drezna Potoccy zamieszkali w Genewie. W tym samym domu podczas swego pobytu w tym mieście mieszkał Adam Mickiewicz.
Zmarła w Genewie 8 czerwca 1836 z powodu powikłań chorób płuc i serca, będąc w siódmym miesiącu ciążyFeminoteka.. Została pochowana na genewskim cmentarzu Carouge. Podobno w dniu pogrzebu na znak żałoby i uznania jej zasług na polu dobroczynności genewscy kupcy zamknęli sklepy. W roku 1852 jej prochy przeniesiono na cmentarzu w Montmorency koło Paryża.
W 1984 r. została odznaczona pośmiertnie Gwiazdą WytrwałościStefan Melak, Gwiazda Wytrwałości, usqe ad finem, Warszawa 1997.