mały|Grób Sándora Bauera Sándor Bauer (ur. 21 lutego 1952 w Budapeszcie, zm. 23 stycznia 1969 tamże) – węgierski dysydent, uczeń, który dokonał aktu samospalenia w proteście przeciwko obecności wojsk radzieckich na Węgrzech oraz przeciwko inwazji na Czechosłowację.
Życiorys Imię nadano mu na pamiątkę przyrodniego brata ojca, który pod koniec II wojny światowej został zatrzymany przez żołnierzy Armii Czerwonej i nigdy nie powrócił do domu. W 1956 roku mieszkanie Bauerów było ostrzeliwane przez radzieckie czołgi w trakcie powstania węgierskiego, co odbiło się na czteroletnim wówczas Sándorze. Z powodów politycznych nie udało mu się dostać do technikum leśniczego, kształcił się na mechanika samochodowego. Samodzielnie skonstruował drukarkę, dzięki której kolportował ulotki antykomunistyczne.
Okoliczności śmierci Decyzję o samospaleniu podjął pod wpływem informacji o śmierci Jana Palacha. W poniedziałek 20 stycznia 1969 roku około godziny 13.00 Bauer polał się benzyną, a następnie podpalił na schodach Węgierskiego Muzeum Narodowego obok tablicy poświęconej Sándorowi Petőfiemu. W rękach trzymał węgierskie flagi. Świadkowie zdarzenia ugasili go kurtkami, Bauer odmówił jednak pomocy. Około 13.20 został zabrany do szpitala karetką, którą wezwał obecny na miejscu funkcjonariusz policji.