Do przeprowadzenia kontroli spraw i dokumentów zakwalifikowanych jako tajne konieczne było oddzielne upoważnienie.
Inspekcja Cen stosowała sankcje finansowe w postaci nałożenia obowiązku odprowadzenia do budżetu państwa kwoty w wysokości 150% osiągniętego w ten sposób zysku nieprawidłowego. Kwotę podlegały odprowadzeniu do budżetu zmniejszano odpowiednio w razie zwrócenia nadpłaty poszkodowanym.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości Główny Inspektor Cen lub okręgowi inspektorzy cen wydali decyzje oraz zalecenia pokontrolne kierownikom jednostek kontrolowanych, dotyczące stosowania prawidłowych cen oraz podjęcia innych działań zapewniających eliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości.
Kierowanie Inspekcją Inspekcją Cen kierował Główny Inspektor Cen, a okręgowymi inspekcjami cen w okręgowych urzędach cen – okręgowi inspektorzy cen.
Główny Inspektor Cen kierował Inspekcją Cen przy pomocy zastępców. Głównego Inspektora Cen i jego zastępców oraz okręgowych inspektorów cen powoływał i odwoływał Minister do Spraw Cen.
W skład Inspekcji Cen w Urzędzie Cen wchodziły wydziały. Główny Inspektor Cen mógł dla wykonania doraźnych zadań tworzyć zespoły robocze, złożone z pracowników różnych wydziałów.