szwadronem pułku.
21 lutego 1922 został przeniesiony do 20 Pułku Ułanów w Rzeszowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku, a następnie dowódcy II dywizjonu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku i 111. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). W grudniu 1923 roku został przeniesiony do 8 Pułku Ułanów w Krakowie, a w listopadzie następnego roku przydzielony do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora. W lipcu 1926 roku został wyznaczony na stanowisko komendanta Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu z zadaniem zorganizowania szkoły i szkolenia. Z dniem 1 sierpnia 1927 roku został przeniesiony do 7 Pułku Ułanów w Mińsku Mazowieckim na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 12 kwietnia 1927 roku prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1927 roku i 17. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1929 roku został przeniesiony do 24 Pułku Ułanów w Kraśniku na stanowisko dowódcy pułku. 26 listopada 1932 roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Kaliszu, a w kwietniu 1934 roku na takie samo stanowisko w Warszawie.