Theodor Friedrich Ludwig Nees von Esenbeck (ur. 26 lipca 1787 w Reichelsheim, zm. 12 grudnia 1837 w Hyères) – niemiecki botanik, mykolog i farmakolog. Od 1820 r. nazywał się Nees von Esenbeck.
Urodził się w zamku Reichenberg w Reichelsheim. Uczył się botaniki w Gut Sickershausen. W latach 1805–1811 odbył staż u nadwornego aptekarza Ernsta Wilhelma Martiusa w Erlangen. W latach 1811–1816 pracował jako pomocnik w aptece w Bazylei, potem w Hanau. W 1817 r. dzięki protekcji zoologa Heinricha Kuhla został mianowany inspektorem ogrodu botanicznego w Lejdzie. Odegrał kluczową rolę w rozbudowie i przebudowie tego ogrodu. Podczas regionalnych badań florystycznych na wybrzeżach Holandii zebrał obserwacje o mchach i ich rozmnażaniu i napisał rozprawę „De muscorum propagatione commentatio”, za którą w 1818 r. otrzymał doktorat w Erlangen. W rozprawie tej po raz pierwszy opisał plemniki rodzaju Sphagnum. Odkrycie to błędnie jednak przypisano jego bratu, a jego znaczenie dla rozmnażania płciowego mchów zostało rozpoznane dopiero w 1838 roku przez Franza Ungera. W 1819 r. jego brat mianował go inspektorem ogrodu botanicznego w Bonn.