Inspekcja wchodziła w skład Centralnego Zarządu Gazownictwa i podlega jego dyrektorowi.
Państwowa Inspekcja Gazownicza podlegała Ministrowi Górnictwa.
Zadania Inspekcji Zadaniem Inspekcji było: kontrola racjonalnego i oszczędnego wykorzystania gazu do celów przemysłowych, a w szczególności przestrzegania postanowień uchwały Prezydium Rządu z 1952 r. w sprawie zasad użytkowania gazu, kontrola produkcji gazu pod względem wykorzystania urządzeń produkcyjnych, przesyłowych i pomiarowych w zakładach przemysłowych.
Wykonywanie kontroli Kontrolę gospodarki gazem u odbiorców Inspekcja wykonywano przez sprawdzanie: stanu urządzeń odbiorczych gazu oraz sposobu ich działania; sposobu pomiaru oraz sposobu ewidencjonowania gazu; czy gaz jest pobierany zgodnie z przyznanymi limitami rocznymi, miesięcznymi i dobowymi oraz czy pobór gazu nie przekracza limitów szczytowych; prawidłowości gospodarki gazem, a zwłaszcza racjonalnego spalania gazu, wprowadzania usprawnień oraz ujawniania marnotrawstwa gazu; norm zużycia gazu, prawidłowości ich opracowania oraz ich przestrzegania; celowości i możliwości zastąpienia gazu innym paliwem; wykonania decyzji i zaleceń Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w sprawie zezwoleń na dalsze użytkowanie gazu oraz zapewnienia dostaw gazu dla inwestycji.