Pełnił funkcje rządowe: sekretarza stanu w resorcie spraw zagranicznych (1968–1972, 1973–1974) oraz ministra ds. współpracy (od stycznia do sierpnia 1976). W 1978, 1981, 1986, 1988 i 1993 wybierany do Zgromadzenia Narodowego na kolejne kadencje. Od października 1980 do grudnia 1981 wykonywał mandat posła do Parlamentu Europejskiego I kadencji, który objął w miejsce Marie-Madeleine Dienesch. Przystąpił do Europejskich Postępowych Demokratów. W latach 1993–1997 był członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W wyborach krajowych w 1997 startował przeciwko kandydatowi Zgromadzeniu na rzecz Republiki, odnosząc porażkę.
Był żonaty z Nadine Hecquet d’Orval, miał dwoje dzieci. W 1967 był sędzią ostatniego znanego pojedynku o honor w historii Francji, który stoczyli parlamentarzyści Gaston Defferre i René Ribière.
Odznaczenia Odznaczony Legią Honorową IV klasy i Krzyżem Wojennym 1939–1945.
Przypisy