Konstrukcja Bagnet wz. 1891 to broń kłująca przeznaczona do karabinu Mosin wz. 1891 i wersji dragońskiej. W Niemczech i Austro-Węgrzech dorabiano pochwy do zdobycznych zbroczonych bagnetów wz. 1891. Bagnet oznaczony był znakiem wytwórni oraz numerem i stemplami kontroli.
Wklęsło szlifowana głownia bagnetu wykonywana była ze stożkowego pręta a jej oś była równoległa do osi lufy. Spłaszczony szczyt bagnetu, umożliwiał zastosowanie go jako wkrętaka podczas remontowania broni. Blokowanie bagnetu na karabinie odbywało się za pomocą wydłużonego pierścienia, ze względu na wysokość muszki. Pierścień blokowania opierał się o kryzę na tulei bagnetu, a jego obrót ograniczał trzpień przylutowany do tulei i wykrój pierścienia blokującego. Brak ostrzenia na bokach zapewniał bezpieczną obsługę karabinu z założonym bagnetem. Całkowita długość bagnetu wynosiła 500 milimetrów, długość tulei rurowej 70–72 milimetry przy średnicy wewnętrznej 15 milimetrów, długość ostrza 430 milimetrów. Ze względu na pewne różnice techniczne i technologiczne waga bagnetów wahała się od 320–325 do 340–345 gramów.
Przypisy
Kategoria:Rosyjskie bagnety Kategoria:Radzieckie bagnety Kategoria:Armia Imperium Rosyjskiego Kategoria:Armia Czerwona Kategoria:Oporządzenie ludowego Wojska Polskiego