Uderzanie w nią młotkiem z określonym rytmem i częstotliwością sygnalizowało górnikom czas rozpoczęcia dnia pracy i jego zakończenia, ale także różnego rodzaju niebezpieczeństwaMirosław J. Barański: Klopaczki, w: „Na Szlaku. Magazyn turystyczno-krajoznawczy” R. XXXVI, nr e-194 (390), grudzień 2022, s. 34-36 . Głos klopaczki obwieszczał święta i inne ważne wydarzenia, odprowadzał również zmarłych górników w ich ostatnią drogę, na cmentarzAlbert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 171-172.
Nie wiemy, kiedy w Bańskiej Szczawnicy zbudowano pierwszą klopaczkę. Obecną wybudowano w roku 1681 ze składek samych górników przy finansowym wsparciu Kasy Brackiej. W przyziemiu w XVIII i XIX w. znajdowało się więzienie dla górników, osądzonych górniczym sądem (niem. Berggericht). M. in. w 1852 r. było w niej więzionych 36 uczestników górniczego protestu (na murze pod budowlą przypomina o tym tablica pamiątkowa). W budynku mieściła się także m.in. wspomniana Kasa Bracka, która wspierała wdowy po zmarłych górnikach.