W latach 80. zaniedbana budowla została poddana znaczącej rekonstrukcji. W latach 1990–1998, podczas renowacji budynku Kammerhofu, w pomieszczeniach klopaczki mieściła się ekspozycja miejscowego Muzeum Górnictwa, poświęcona różnym aspektom życia zawodowego i społecznego tutejszych górników. Obecnie od szeregu lat w pomieszczeniach klopaczki mieści się herbaciarnia, z której tarasu rozpościera się interesująca panorama miasta.
Architektura Właściwa klopaczka ma formę czworokątnej, murowanej z kamienia wieży, wzniesionej w stylu renesansowo-barokowym. Czterokondygnacyjna wieża nakryta jest stromym, namiotowym dachem krytym gontem. Nad nim wznosi się obszerna, drewniana latarnia, nakryta kolejnym daszkiem namiotowym ze stylizowaną banią, którą wieńczy górniczy symbol, skrzyżowane pyrlik i żelazko. W latarni umieszczona była wspominana wyżej deska w którą „klopano” w razie potrzeby, a głos wydostawał się na zewnątrz przez cztery duże otwory w ścianach latarni. Przyziemie nakryte jest sklepieniem kolebkowym, wyżej funkcjonują stropy. Dobudowane po obu stronach wieży XIX-wieczne, murowane przybudówki, nakryte są stromymi, niepełnymi dachami czterospadowymi, również krytymi gontem. Nad portalem kamienna płaskorzeźba ze znakiem Kasy Brackiej. Przypisy
Kategoria:Zabytki Bańskiej Szczawnicy