W 1967 powrócił do Peru i zaangażował się w działalność partyjną w Akcji Ludowej. W 1968 objął tekę ministra Finansów i Handlu w rządzie Edgarda Seoane Corralesa. Pomimo upadku jego gabinetu zachował funkcję w kolejnych rządach: Raúla Ferrera Rebagliatiego, Oswalda Hercellesa Garcíi (1908–1969) i Miguela Mujica Gallo. W 1977 został podsekretarzem w prezydium krajowym partii. Aktywnie uczestniczył w reorganizacji jej struktur. Wspólnie z partią zbojkotował wybory parlamentarne w 1978. Jednak już w 1980 poprowadził partię w kolejnych wyborach, dzięki którym objęła ona władzę w kraju wraz z prezydentem Fernandem Belaúndem Terrym. 28 lipca 1980 uformował rząd, obejmując funkcję premiera oraz ministra Gospodarki, Finansów i Handlu. Urząd złożył 9 grudnia 1982.
W lipcu 1992 poważnie pogorszył się jego stan zdrowia i wyjechał na leczenie do Nowego Jorku. Później zdiagnozowano u niego nowotwór płuc. Zmarł 9 sierpnia tego samego roku w Madrycie, gdzie został pochowany na cmentarzu św. Izydora.
Ulloa Elías interesował się sztuką, gromadząc cenną kolekcję obrazów i rzeźb. Był członkiem Międzynarodowej Rady Sztuki Nowoczesnej, założycielem galerii sztuki latynoamerykańskiej w Madrycie i Limie.