W 1966–1980 był prezesem Instytutu Sztuki Współczesnej.
Działalność polityczna W trakcie całej swojej działalności politycznej był członkiem Akcji Ludowej, do której przystąpił wraz z jej uformowaniem. Już w 1967 został bliskim współpracownikiem Fernanda Belaúnde Terry'ego. 1 czerwca 1968 prezydent mianował Ulloę Elíasa ministrem finansów i handlu w rządzie Oswaldo Hercellesa Garcíę (1908–1969). Tekę ministerialną objął w trakcie poważnego kryzysu gospodarczego z fatalnym stanem fiskalnym; we wrześniu 1967 sol odnotowywał jedną z najniższych wartości w swojej historii. Przygotował więc kilka reform, które wywarły silny wpływ na gospodarkę Peru w 60. i 70. XX w. Zakładały one modernizację stosunków społeczno-ekonomicznych Peru, wzorowaną na Stanach Zjednoczonych. Doprowadził do otwarcia rynku krajowego na kapitał zagraniczny, co zwiększyło atrakcyjność inwestycyjną Peru. W sierpniu 1968 wprowadził tzw. dekret najwyższy, akt specjalnej wagi prawnej, który zapewnił płynność poborów podatku dochodowego. Dekret wprowadził również bezpośrednie opodatkowanie wartości posiadanych akcji oraz ujednolicił podatek od nieruchomości. Pozwoliło to na wykorzystanie dewiz do wsparcia rozwoju przemysłu i sfinansowanie ostatniego etapu reformy rolnej.