Deklarował również promocję kapitału krajowego w strategicznych gałęziach przemysłu lub w wyjątkowych sytuacjach jego nacjonalizację.
Reforma Ulloi okazała się opłacalna zarówno ekonomicznie, jak i politycznie. Państwo uzyskało poparcie Stanów Zjednoczonych i krajów wysoko rozwiniętych gospodarczo. Doprowadziła również do poprawy pozycji Akcji Ludowej na krajowej scenie politycznej, zbliżając ją do Apristy, najpopularniejszej partii owego czasu, z którą do tej pory była silnie poróżniona ideologicznie. Z drugiej strony spowodowała ona wzrost napięć frakcyjnych w Akcji Ludowej, zbliżając jej radykalnych działaczy do ugrupowań lewicowych, opowiadających się za gospodarką planową.
Ullola Elías utracił stanowisko ministra w związku z wojskowym zamachem stanu gen. Juana Velasca Alvarada z 3 października 1968.
W polityce krajowej pojawił się ponownie dopiero w 1980, obejmując mandat senatora w Kongresie Republiki w wyniku pierwszych od 1968 wyborów powszechnych do parlamentu. Pod koniec kadencji, 26 lipca 1984 został wybrany na przewodniczącego Kongresu. Uzyskiwał reelekcje w 1985 i 1990.