Anna Louisa Karsch, znana jako Die Karschin (ur. 1 grudnia 1722 prawdopodobnie w Przetocznicy, zm. 12 października 1791 w Berlinie) – poetka okresu oświecenia, nazywana niemiecką Safoną lub zmartwychwstałą Safoną, pierwsza Niemka, która utrzymywała się z twórczości literackiej i pierwsza obywatelka Prus, która wzięła rozwód.

Życiorys mały|lewo|Anna Luise Karsch w młodości Przyszła na świat na farmie mlecznej jako córka karczmarza Christiana Dürbacha. Po śmierci ojca (1728) matka oddała ją pod opiekę stryja lub stryjecznego dziadka, Martina Fetke, urzędnika sądowego w Trzcielu. Zapewnił jej edukację, nauczył czytać i pisać po łacinie i niemiecku oraz liczyć. Po jakimś czasie matka zabrała ją do domu, gdzie pracowała w gospodarstwie, pilnowała przyrodniego rodzeństwa w wieku 13–16 lat i pracowała jako służąca w innych domach. Czytała m.in. literaturę religijną, którą otrzymała od pasterza bydła.