W 1738 wyszła za mąż za sukiennika Michaela Hiersekorna ze Świebodzina. Urodziła dwoje dzieci. Mąż był alkoholikiem i nie akceptował zainteresowania żony poezją i książkami, które dawały jej ukojenie w codziennym życiu. W 1749 rozwiodła się jako pierwsza kobieta w Prusach. Była wówczas w trzeciej ciąży. Jej drugim mężem był krawiec Daniel Karsch ze Wschowy. Przeprowadzili się do centrum Polski, później wrócili do Wschowy. mały|Portret Die Karshin autorstwa Karla Christiana Kehrera, 1791 Talent poetycki Karschin zauważył rektor szkoły we Wschowie – Ribov. Kobieta zaczęła pisać więcej okolicznościowych wierszy. Zyskała rozgłos i wsparcie m.in. miejscowych rodzin protestanckich. Publikowała na łamach gazet. W 1752 utworem An Seine Majestät den König von Polen upamiętniła odwiedziny Augusta III we Wschowie. W 1755 wraz z rodziną przeprowadziła się do Głogowa. Tworzyła okolicznościowe wiersze oraz patriotyczne pieśni. W liczącym 300 wersów utworze Dwie ody na wielki pożar Głogowa opisała pożar miasta 13 maja 1758. Czytała dzieła współczesnych sobie: Christiana Fürchtegotta Gellerta, Albrechta von Hallera i Friedricha Gottlieba Klopstocka.