Uświadomił sobie że, w zgodzie z mormońską doktryną, ciągłość objawienia oznacza, iż pewne procesy czy procedury ujawniane są przez Boga w określonym czasie, zawsze za pośrednictwem żyjących proroków. Wniosek ten, spójny w zasadzie z mormońską ortodoksją, uspokoił Dubego i rozwiał jego wątpliwości.
Po ukończeniu swej służby misyjnej Dube pozostał aktywnym członkiem swej nowej wspólnoty religijnej. Wyświęcany kolejno jako prezydent kworum starszych, prezydent gminy oraz prezydent dystryktu. Powołany następnie jako prezydent palika (1999), jako pierwszy Zimbabweńczyk kierujący tą właśnie jednostką kościelną, porównywalną do diecezji w Kościele katolickim. Zasiadał w prezydium misji, wreszcie między 2009 a 2012 kierował misją w Harare, tą samą, w której dwie dekady wcześniej sam odbywał służbę misyjną. Również jako prezydent misji, a nie jedynie jak wspomniany prezydent palika, był pierwszym czarnoskórym wiernym, któremu powierzono to powołanie w Zimbabwe. Już wówczas, a zatem jeszcze zanim włączono go w szeregi władz naczelnych Kościoła, zwracano uwagę na zdolności przywódcze Dubego. Starszy Keith R. Edwards, który miał okazję współpracować z nim między 2000 a 2003, porównywał go w zimbabwejskim kontekście do Brighama Younga oraz Wilforda Woodruffa, odpowiednio drugiego i czwartego prezydenta Kościoła.