Irlandzka wojna dziewięcioletnia, nazywana również Rebelią Tyrone’a – wojna pomiędzy tzw. sojuszem Irlandzkim (konfederacją zbuntowanych irlandzkich lordów), kierowanym głównie przez Hugh O’Neilla z Tyrone i Hugh Roe O’Donnell z Tyrconnell oraz ich sojusznikiem – Królestwem Hiszpanii, a Królestwem Anglii; miała miejsce w Irlandii i trwała na jej terenie od 1593 do 1603 roku.
Przyczyny Irlandzka wojna dziewięcioletnia była spowodowana sprzeciwem irlandzkiego lorda O’Neilla wobec postępującej ekspansji Anglii na terenie Irlandii. Zebrał on innych irlandzkich lordów, którzy sprzeciwili się Anglii oraz niektórych katolików, którzy wyrażali zdecydowany sprzeciw wobec rozprzestrzeniania się protestantyzmu na wyspieJames O’Neill, The Nine Years War, 1593-1603: O’Neill, Mountjoy and the Military Revolution..
Przebieg wojny W 1592 roku Hugh Roe O’Donnell wypędził angielskiego szeryfa – kapitana Willisa z Tyrconnell. W 1593 roku Maguire (Hugh Maguire – wódz irlandzkiego klanu Maguire) wspierany przez wojska z Tyrone dowodzone przez brata Hugh O’Neilla, Cormaca MacBarona połączył siły, by sprzeciwić się wprowadzeniu kapitana Willisa jako szeryfa do Maguire’s Fermanagh, które należało do klanu Hugh’a Maguire’a.