Po wypędzeniu Willisa z Fermanagh, Maguire z pomocą brata O’Neilla rozpoczął karne najazdy na północne Connacht, paląc okoliczne wioski. Maguire w czerwcu rozpoczął bardziej ambitny nalot, kiedy to starł się z siłami dowodzonymi przez gubernatora Connacht, Sir Richarda Binghama, pokonując Anglików. W odpowiedzi na naloty Maguire’a siły koronne zebrano pod dowództwem Sir Henry’ego Bagenala, który rozpoczął wyprawę do Monaghan, a następnie Fermanagh, aby pokonać Maguire’a i jego sojuszników. Bagenal wkroczył do Fermanagh 22 września 1593 roku, a cztery dni później dołączył do niego O’Neill. Nie mogąc przeprawić się przez rzekę Erne, Henry Bagenal i O’Neill pomaszerowali na północ, do północnego krańca Dolnego Jeziora Erne. Maguire wysłał w tym czasie siły które miały pokonać wojska koronne Bagenala i O’Neilla, lecz poniosły klęskę w bitwie pod Belleek 10 października.
Początkowo O’Neill pomagał Anglikom, mając nadzieję, że dzięki okazaniu lojalności i pomocy siłom angielskim zostanie mianowany na Lorda Prezydenta Ulsteru. Elżbieta I jednak odmówiła i postanowiła dać tę funkcję Henry’emu Bagenalowi.