Ernest Jerzy Pokrzywnicki (w literaturze występuje także jako Jerzy Pokrzywnicki i Ernest Jerzy Grzymała Pokrzywnicki) (ur. 4 grudnia 1892 w Bebechach, zm. 28 grudnia 1974 w Warszawie) – polski prawnik, geolog, badacz meteorytów.
Absolwent gimnazjum w Kamieńcu Podolskim z 1912 r. Od 1912 studiował prawo, najpierw na Uniwersytecie Kijowskim, a później w Odessie, zostając absolwentem tamtejszej uczelni w 1917, po czym pracował w tym mieście zawodowo do wiosny 1919 r. Jednocześnie na macierzystej uczelni studiował astronomię w latach 1918–1919, jednak po roku nauki wyemigrował do Polski. W kraju pracował jako urzędnik, najpierw w Białej, a od 1921 do wojny w pionie administracji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W latach 30. XX w. opublikował kilka książek na tematy prawnicze, ponadto wykładał prawo w gdyńskiej Szkole Morskiej w 1932.
Podczas okupacji niemieckiej pracował w Warszawie jako agent ubezpieczeniowy, jednocześnie działając w Stołecznym Komitecie Samopomocy Społecznej oraz Radzie Głównej Opiekuńczej (1940–1945). Po upadku powstania warszawskiego wyjechał do Krakowa, gdzie na początku 1945 został uwięziony przez Niemców i w niewoli był trzymany aż do nadejścia wojsk radzieckich.