Od lipca 1945 do emerytury w 1950 pracował jako naczelnik różnych wydziałów Ministerstwa Administracji Publicznej, pisał też wówczas prace dotyczące prawa administracyjnego, ponadto w 1947 podczas pobytu we Francji wykładał tę dziedzinę na uniwersytecie w Tuluzie.

Będąc na emeryturze dalej zajmuje się prawem, w latach 50. XX w. jako radca prawny Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, a w 1960 broni pracę doktorską z prawa na poznańskim uniwersytecie. Jednocześnie jednak powraca do swych młodzieńczych zainteresowań astronomią, w 1952 r. zaczyna intensywnie zgłębiać meteorytykę i w 1953 r. wiąże się z Komitetem Geologicznym PAN, z ramienia którego prowadzi archiwalne i terenowe poszukiwania meteorytów w Polsce oraz informacji o nich, znajdując m.in. nowe okazy meteorytu Morasko. Od 1957 do 1962 pracował jako adiunkt w Zakładzie Nauk Geologicznych PAN. Należał do Polskiego Towarzystwa Astronomicznego, w którym od 1959 do 1965 r. wchodził w skład komisji rewizyjnejStrona PTA i publikował w wydawanym przez PTA czasopiśmie Urania.